Creo que nunca está mal abrir pequenos caixóns do pasado, abrilos e rebuscar, rebuscar e atoparvos, atoparvos e recordarvos o grandes que sodes e o grande que me facedes.
Só vos quería dar as gracias. Gracias por todo este ano. Gracias polos bos momentos e por saber deixarme cun bo sabor de boca nos malos. Gracias polas risas e polas lágrimas. Gracias polos enfados, porque gracias a eles seguimos adiante sumando días, e días, e meses. Gracias por facer que os días empecen sempre cun pé dereito aunque eu me empeñe en empezar co izquierdo. Gracias polas sorpresas e alegrías. Gracias por axudarme a saír adiante e a levantarme cando caín e quedei sentada no suelo. Gracias por quererme. Gracias por ser vós.
Xa sabedes que non son das típicas persoas cariñosas, nin das que vos comen a besos e abrazos, tampouco vos digo todos os días que vos quero pero eso é obvio. Sobravos de saber moitas das cousas que non vos digo, pero sempre poido repetirvolas.
Creo que non me falta nada que eso era todo o que vos quería decir, penso que as cousas por máis grandes que señan van ser mellores senon que algo pequeno pode transmitir moito máis que algo gigantesco.
Unha vez máis, gracias por ser vós.

.jpg)

