Salir, beber, el rollo de siempre, meterme mil rayas, hablar con la gente, llegar a la cama y... ¡Joder, que guarrada sin ti! Voy que ni toco el suelo y espanto hasta a las nubes, no sé si son tus besos o este tripi que me sube.
sábado, 25 de febrero de 2012
Non hai máis.
Pois vou sonreír. Por que sí, por que teño máis de mil e un motivos para facelo e listo. Que teña unha sonrisa na cara non quere decir que non teña problemas, ou que todos os meus problemas esteñan solucionados por que non é así, nin moito menos. Quere decir que intento disimulalos, evadirme deles por un momento e funciona. Olvidome de eles aunque sei que están ahí, vounos solucionando pouco a pouco. Sonreide, é o mellor que podedes facer.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)

No hay comentarios:
Publicar un comentario